Jordaanfestival is niet klein te krijgen

---

---

---

---

---

De Telegraaf

Foto's uit 2007 die in dagblad De Telegraaf hebben gestaan. De foto's zijn van Jan Willen Groen.

Meeslepend optreden van Jeugdtheater "De Palm"

 AMSTERDAM, September 2002 

Op het Jordaanfestival aan de Elandsgracht was Jeugdtheater De Palm een van de grote verrassingen bij het jubileumoptreden van het Rembrandt Duo. Onder deskundige begeleiding van Andre Vrolijk zongen de kinderen diverse liedjes uit hun Jordaan cabaretrepertoire.

Niet alleen het jubilerende Rembrandt Duo, maar ook de daar aanwezige doorgewinterde zangers en zangeressen van het Amsterdamse lied waren onder de indruk van de wijze waarop de kinderen de diverse Amsterdamse liedjes ten gehore brachten.
De jeugdtheatergroep uit De Palm bestaat uit kinderen van 6 t/m 12 jaar en oefent iedere dinsdagavond van 18.30 tot 20.00 uur in gebouw De Palm in de Palmstraat 34. Voor het aankomende seizoen staat een eigentijdse kindermusical op het programma.

Michel J.Schuts 

Terug naar boven 

Uit Nieuws van de Dag Augustus 1993

Organisator Jan de Bie: „Het is een schande, maar we gaan door"

door Pieter Heij , AMSTERDAM, donderdag 

Gemeente verdubbelt de kosten van festival op Elandsgracht

Des duivels is hij. De ,.Zuid-Jordaner" Jan de Bie, organisator van het jaarlijkse festival op de Elandsgracht, moet sinds kort niet alleen opboksen tegen het enige echte Jordaanfestival in de Noord-Jordaan,maar ook tegen de gemeente Amsterdam die de lege - voor de vergunningen en de precario- dit jaar flink heeft opgeschroefd.

Vorig jaar betaalde de buurt nog slechts ƒ 800 aan de gemeente voor precario en leges. Dit jaar moet de lieve som van ƒ 1760 betaald worden voor een feestje voor kinderen, ouderen en overige buurtbewoners.

Jan de Bie vindt op z'n zachtst gezegd dat de gemeente Amsterdam haar eigen belangen slecht dient: „Het evenement op en rond de Elandsgracht is promotie voor Amsterdam. Het is een schande dat wij moeten betalen. Proberen we eens wat positiefs, worden we gestraft. Wat moet ik nou met die verdubbeling van de kosten? Volgend jaar vragen ze weer meer."

De Bie is met diverse gemeente-ambtenaren gaan praten, maar hij kreeg nul op het rekest. Bovendien hadden de stadhuisklerken een verhoogde gemeentelijke belasting voor De Bie in petto: De evenementen-leges die worden geheven als er op een manifestatie meer dan 2000 bezoekers te verwachten zijn. Dat kost ƒ 1000 plus 80 gulden admini­stratiekosten, tegen vorig jaar ƒ 280.

Zuur

De Bie vindt dit zuur, maar betaalt wel terwille van het evenement dat dit jaar van 11 tot 19 september al weer voor de 15de keer gehouden wordt. Met sponsorgeld, want het festival in de Zuid-Jordaan met onder meer een wielerwedstrijd, een playbackshow voor kinderen, een galaavond door Jordanese artiesten voor ouderen en een showband op straat moet doorgaan, vindt de Bie. Gemeentewoordvoerder Richard Lancée legt uit waarom de evenementen-leges verhoogd zijn: ,,De oude prijs was niet kostendekkend meer." Die kosten bestaan uit het inwinnen van adviezen bij diverse gemeentelijke diensten. Die adviezen zijn volgens de gemeentewoordvoerder noodzakelijk voordat een vergunning kan worden afgegeven. ,,De belastingbetaler zou ook niet willen dat hij erbij inschiet," aldus Lancée.

 Terug naar boven 

'Jordaanfestival nog enige grote feest in binnenstad' 

CENTRUM - Het begon 'met een geintje', maar 27 jaar later is het Jordaanfestival uitgegroeid tot een volwassen evenement dat een groot publiek trekt. ,,Een aantal bewoners wilde wat leuks gaan doen in de buurt. We begonnen met één avond, de zondagavond. Het festival is steeds groter geworden. Het is 'verkeerd' gelopen, in positieve zin", lacht De Bie.

 ,,Het is het enige grote feest in de binnenstad. Wat zeg ik: het enige grote feest in Amsterdam!" Vorig jaar ging de vrijdagavond niet door vanwege 11 september. ,,Het programma is toen naar de zaterdag en zondag gegaan. Het was een feessie, maar iedereen was in de rouw. Mensen kwamen wel,. maar na afloop was het ook meteen over.

Dit jaar willen we knallen." Herman Emmink presenteert de vrijdagavond, de Jordanese avond. ,,We proberen de cultuur waar we voor staan, vast te houden. Zeven artiesten zingen allemaal live. Eén van hen is Mare Canto, een Zeeuw die heel bekend is in Duitsland. Het programma heet: 'Jordaan, aria tot opera'. Een Jordanees houdt van opera." Het Rembrandt Duo speelt elke dag.

Zij vieren hier dat ze twintig jaar bestaan. Ze begeleidden Manke Nelis, Tante Leen en Johnny Jordaan. Zaterdagmiddag hebben ze een aantal artiesten uitgenodigd met wie ze ooit speelden: Humphrey Campbell, Imca Marina, Ben Cramer, Dries Roelvink, Annie de Reuver, Roelvink, Annie de Reuver, Robert Leroy, Oscar Harris en de presentator van de middag Rudi Falkenhage. Artiest Mick Harren is sinds een jaar of twaalf elk jaar erbij.

Zaterdagavond is het tijd voor de Mick Harren Show. ,,Zestien jaar geleden ben ik begonnen met zingen. Engelstalig, dat is dus eigenlijk heel gek in de Jordaan. In mijn show zing ik niet alleen, maar kondig ik ook de andere artiesten aan. Tijdens het festival, zaterdag 14 september, ga ik mijn eerste cd, dat uit eigen repertoire bestaat, promoten. De muziekstijl is disco, R&B, dance; zoals ik ook op het podium laat horen.

De muziek van de andere artiesten in de Mick Harren Show is gevarieerd. Er is voor ieder wat wils. De artiesten zijn bekend van Nederlandse hits, zoals Nico Landers met 'Liefde in de nacht'. Het is voor ouderen en jongeren, van 12 tot 82 jaar." Zondagmiddag staat bij het hoofdbureau op de Elandsgracht de promotiewagen van Fox Kids. ,,Daarmee hebben we een primeur," volgens De Bie, ,,want zij zijn nog nooit in Amsterdam geweest. In de wagen van 22 meter lang kunnen kinderen computerspelletjes doen of op het podium optreden." Bij de finale worden 7000 tot 8000 mensen verwacht.

,,Hier zullen weer veel mensen op af komen. André Hazes, René Froger, Marco Borsato en Anita Meijer hebben hier gestaan. Nu hebben we Wolter Kroes, Peter Beense, Dries Roelvink en Robert Leroy. Het zal weer een groot feest worden." Programma Vrijdag 13 september: 20.00 uur: Opening door burgemeester Cohen, 20.15 uur 'Jordaan, aria tot opera'. Zaterdag 14 september: 13.00 uur Twintig jaar Rem-brandt Duo, 20.00 uur Mick Harren Show. Zondag 15 september: 13.00 uur Fox Kids-wagen bij hoofdbureau, 15.30 uur Finale gepresenteerd door Jimmy Geduld.

 Terug naar boven 

Uit Nieuws van de Dag Augustus 1996

Gemeente belaagt Jordaanfestival met regelgeving

door Gijsbert Termaat

AMSTERDAM, dinsdag

Hij wordt er zo langzamerhand doodmoe van. Ieder jaar weer moet hij lopen zeuren en bedelen bij sponsors om de begroting rond te krijgen om Amsterdam een volksfeest aan te kunnen bieden waar het recht op heeft.

Jan de Bie, organisator van het Jordaanfestival op de Elandsgracht, laat het er echter niet bij zitten. „Natuurlijk is het vervelend datje moet lopen leu­ren om zo'n festijn te kunnen bieden, maar wat moet ik anders. Als ik het niet doe is het voorbij en moeten zo'n honderdduizend mensen dit geweldige evenement missen."

Hij oogt vermoeid, maar zegt dat dat slechts schijn is. „Af en toe wordt het me even te veel," geeft De Bie toe "want dan krijg je weer te maken met een tegenslag en blijkt dat je ineens tweeduizendgulden extra nodig hebt om het festival te organiseren. Nu moet ik van de politie — die overigens altijd fantastisch meewerkt hoor — vier mensen voor de beveiliging aantrekken. Op zich allemaal heel begrijpelijk voor zo'n evenement, alleen moetje ze wel weer betalen..." Het Jordaanfestivaï op de Elandsgracht opent dit jaar op 7 september en de slotavond met vele artiesten zal op zondagavond de 15e september plaats­vinden. In die periode zal de Amsterdamse bevolking zes da­gen amusement geboden wor­den. „Gratis en voorniets," zegt De Bie, "maar dat gaat niet zo maar" .

Daar zijn vele vrijwilligers dag en nacht voor in de weer. Ook tientallen sponsors maken het mogelijk dat we dit kunnen doen, want de gemeente Amsterdam geeft al jaren niet thuis. Als je ze vraagt ook een bijdrage te leveren aan dit enige straat-feest dat de hoofdstad nog telt, krijg je nul op het rekest. Vreselijk,"aldus De Bie. Hij zegt zich te ergeren aan de laksheid van de lokale overheid. „Als je ze op een feestje tegenkomt overstelpen ze je met complimenten en zeggen dat het zo'n geweldig mooi feest is dat wij de mensen bieden. Maar als je dan een week later bij ze aanklopt om subsidie of een andere geldelijke vergoeding krijg je nul op rekest, en dat terwijl we de stad op een fenomenale manier promoten." Het stoort De Bie dat zijn troetelkindje steeds meer door allerlei regeltjes aan banden wordt gelegd.

„Het is de terreur van de yuppen in de Jordaan," klinkt het strijdvaardig. „Zij verzieken de sfeer, want je denkt toch niet dat er één echte Jordanees is die commentaar levert op de te harde muziek die eenmaal per jaar op de gracht te horen is. Ben jij gek, dat zijn de import-Jordanezen die het verpesten." „Vorig jaar had een studente het lef naar me toe te komen en te zeggen: 'Meneer, kunt u er voor zorgen dat het geluid iets minder hard is, want zo kan ik onmogelijk studeren.' Het is onvoorstelbaar, zonder blikken of blozen vroeg ze het, terwijl een paar duizend man stonden te genieten van onze finale-avond. Toen ik haar vertelde dat ik dat niet van plan was, sneerde ze me toe: 'Dan zorg ik er voor dat het volgend jaar wel gebeurt'." De Bie: „En inderdaad moeten we dit jaar weer tien extra geluidsboxen plaatsen om het geluid meer te verspreiden over de gracht. Het aantal decibellen moet worden teruggebracht. Of het door die juffrouw komt weet ik natuurlijk niet, maar het levert wel weer een extra kosten­post op..,"

Terug naar boven

Uit Nieuws van de Dag September 1989

Twaalfde Jordaan Festival met internationale inbreng

Van onze stadsredactie, AMSTERDAM, 2 september 1989

Touwtrekken Elandsgracht tot over de grenzen

Jan de Bie van het Jordaan Festival begrijpt de ambtenarij in deze stad niet helemaal: ,,AIs je geen sponsors zoekt wordt je subsidie-aanvraag welwillend ontvangen. Maar als je wél met sponsors werkt krijg je te horen dat de gemeenschap geen geld voor je heeft. Dus kun je beter op je luie achterste gaan zitten."

Hij heeft de proef op de som dit jaar toch maar niet genomen. Het twaalfde Jordaan Festival werkt met Sponsors, geen subsidie. En het belooft weer een knallend feest te worden. Een rondvaart met koffietafel voor oudere Jordaners, René Froger, Ben Cramer en Henk van Mokum op het podium, een nationale touwtrekwedstrijd en dat is nog Ernaar een greep uit het programma.

Twaalf jaar geleden begonnen we met een tent, die de gemeente beschikbaar stelde. Die stond hier op de Elandsgracht, en al het publiek kon er in. Imca Marina kwam voor niks optreden. Tja, we zeiden in alle eerlijkheid tegen haar: geld hebben we niet." Dat was het begin van het Jordaan Festival, al reiken de wortels van het feest nog verder terug in het verleden.

,,Eigenlijk is het begonnen met de eerste kermissen van na de oorlog. Echte Jordaners gingen toen spontaan leuke dingen doen, of organiseren. Zingen, een instrument bespelen, of een viswedstrijd in de gracht opzetten. Eentje voor vrouwen, herinner ik mij. Met houten vissen met een ring er aan, en een nummer aan de binnenkant waarmee je geluk kon hebben."

Voor niets

Inmiddels is het festivaï iets ingewikkelder geworden. De begroting is niet misselijk, terwijl toch heel veel mensen jaar in jaar uit voor niets meewerken. ,,En we steken er echt heel wat tijd in. Er is wielrennen, skeeleren, een soundmix en playback show, een brade-rie. er is straatvoetbal, erg veel muziek, en nog veel méér." Het festival is al lang geen besloten Jordaanfeest meer. Aan de playback show doen mensen uit alle hoeken van het land mee.

En voor het touwtrekken hebben al ploegen uit België en Luxemburg ingschreven. „Officiële ploegen, de Nederlandse Touw-trekbond ziet toe op het trekken." De Bie ziet het Jordaan Festival dan ook als een groeiend onderdeel van de promotie van Amsterdam. „En daarom doet het pijn dat het stadhuis ons zo weinig helpt. Als we één parkeerme-ter willen verwijderen voor ons podium wordt er gezegd: „dat kost een paar dagen parkeergeld, dat kan niet.' Zelfs de borden die we plaat' sen om hier en daar auto's te keren, moeten we huren."  

Terug naar boven

Een klein kwartiertje graven voor de fotograaf


MARCEL WIEGMAN
Lijsttrekker Saskia Bruines van D66, wethouder van Cultuur bovendien, zit diep weggedoken in haar jas achter een kopje koffie. Het is druk in cafe ‚ De Eland, zo vroeg op de ochtend. Partijgenoten hebben zich verzameld om de gedempte Elandsgracht 'open te graven', ideetje van de D66-voorman in de binnenstad, Guido Frankfurther, tot de verkiezingen van volgende week nog lid van de gemeenteraad. ''Er zal toch wel iemand een schep voor me hebben meegenomen,'' vraagt ze zich af, terwijl ze nog een slokje neemt. Achter haar staat oud-wethouder Rick ten Have grote rookwolken uit zijn pijp te blazen. H¡j heeft wel zijn eigen gereedschap meegenomen: een rood emmertje met blauw handvat en een knalgeel strandschepje. Het is duidelijk eerder gebruikt.

Frankfurther voert het woord. ''Zoals u weet, is de Elandsgracht in 1891 gedempt,'' begint hij zijn historische betoog. Het publiek knikt instemmend. ''In 150 jaar zijn zeventig grachten gedempt,'' vervolgt hij. ''En daarvan is er, in 1978, slechts één weer opengemaakt: de Houtkopersburgwal.'' Foute boel, vindt D66. Twee jaar geleden heeft Frankfurther er al een notitie over geschreven, maar van het stadsbestuur heeft hij er nog altijd geen antwoord op gekregen.

 Eerdere pogingen om de Palmgracht en het Rokin weer met water te vullen, mislukten, vanwege parkeerwensen en plannen voor kinderspeeltuintjes. Dus probeert de partij het nu maar eens met de Elandsgracht, in sommige kringen beter bekend als het Johnny Jordaan Plein. ''Drie maal is immers scheepsrecht,'' gooit Frankfurther er maar eens een clich‚ tegenaan. Om eraan toe te voegen dat hij het straks, als er een deelraad binnenstad is, best op een akkoordje met GroenLinks wil gooien: ''De autoloze zondag is hun hobby.

Die mogen ze hebben, als wij in ruil per autoloze zondag èèn gracht mogen opengraven.'' Redelijk voorstel. Redelijke partij ook, D66. Buiten in de regen staat Hennie Pastor, initiator van de beeldengroep met Johnny Jordaan, Tante Leen en accordeonist Johnny Meijer, die de kale plek voor het transformatorhuisje op de kop van de gracht opsiert.

Ook hij is voor opengraven. Zolang zijn beelden dan maar ruimte krijgen op een fors bemeten brug. Dan komen de partijleden naar buiten. Op een stuk gracht dat toch al open ligt vanwege restauratiewerkzaamheden aan de Prinsengracht, gaan de spaden de grond in. Kiezers zijn er in de blubber niet te bespeuren. Een eenzame bouwvakker staat het tafereel verbijsterd te aanschouwen.

Hij lacht. Oud D66-senator Edo Spier, ook de jongste niet meer, houdt het na een paar scheppen al voor gezien. ''Godsamme,'' zegt hij. ''Wat een zwaar werk. Ik ben moe.'' Even verderop staat stadshistoricus Geert Mak met een emmertje en een schepje in de hand niets te doen. Nee, lid van D66 is hij niet. En of hij er op gaat stemmen, weet hij ook nog niet. Maar een actie om de gedempte grachten weer open te maken, ondersteunt hij van harte. 

''Ze zijn ooit door de gemeente dichtgemaakt in de strijd tegen cholera en andere ziekten,'' zegt hij. ''Maar dat argument geldt niet meer. Het wordt de hoogste tijd dat er stad aan het water wordt teruggegeven. Dat is geen nostalgie, maar restauratie. Vergelijk het met een zachtboard plafond dat je weghaalt om de balken weer te zien.'' Binnen een kwartier is het allemaal bekeken.

De foto's zijn gemaakt en dus kan het gezelschap terug het droge cafe‚ in. Buiten rest een paar vierkante meter omgewoelde aarde. Een gat is niet te zien. ''Nou Guido,'' zegt Bruines terwijl ze zich snel uit de voeten maakt om zich te zetten aan gewichtiger arbeid, ''bedankt, he, en tot ziens maar weer.'' Frankfurther blijft nog even een kopje koffie drinken. Er is een scherf van een Keulse pot gevonden. ''Een echte,'' bevestigt Mak.


Copyright: Het Parool 

Terug naar boven

Stadsblad van 8 september 1988

Jordaanfestival: een ware evenementenregen

AMSTERDAM, September 1988

JORDAAN - Met het doen opstijgen van een mini-hete-luchtballon opent burgemeester Van Thijn donderdagavond 8 september het Jordaanfesti­val. Daarna begint in de Westerkerk een avondvullend pro­gramma waaraan onder ande­ren Lex Goudsmit zijn mede­werking zal verlenen. Het Zwanenkoor, speciaal voor deze gelegenheid samengesteld door Helen Smit, geeft de toon aan.

In plaats van psalmen zullen meezingers in de kerkruimte weerklinken en gepreekt' wordt er deze avond in cabaretvorm. Wie nog kaar­ten voor de openingsavond wil moet snel zijn' misschien zijn ze nog verkrijgbaar bij de caté's De Palm, De Oranjerie. de Twee Zwaantjes of De Albatros. Vanaf vrijdag 9 september kunnen méér Amsterdammers genieten van de tientallen lang- en kortdurende activiteiten in zowel de Noord als de Zuidjordaan. Zo begint om 8 uur op de Elands-gracht de ballonnenwedstrijd voor kinderen, gevolgd üoor een optreden van drumband Ons genoegen en de eerste ronde van de soundmix-play-backshow.

Op beide zaterdagen wordt op de trottoirs van winkelstraten van de Zuid Jordaan weer een vrijmarkt gehouden en gedurende het hele festival kunnen kermisgangers zich vermaken op de Palmgracht. In de Noorderspeeltuin wordt elke avond gevoetbald om de Jordaanfestival trofee, gespeeld door twaalf team bestaande uit cafébezoekers en cafébazen. De Elandsgracht wordt op 18 september vanaf 12 uur afgezet voor het inmiddels traditionele wielrennen voor liefhebbers en veteranen. Spectaculair wordt de ploegen-achtervolging.

Andere sportevenementen zijn roeiwedstrijden, een grachtenfiets regatta, straatvoetbal bij de Elandgracht en op de Noorder markt en een rolschaatspuzzeltocht. Op de Elandsgracht wordt touwgetrokken door Nederlandse kampioenen en door ongetrainden. Wie het rustiger aan wil doen kan zich aansluiten bij een hofjestocht of een puzzeltocht waaraan zondags-schilders meewerken.

Nog meer kunst: het Amsterdams Grafisch Atelier bestaat dertig jaar en opent het laatste weekend zijn deuren voor belangstellenden. De organisatie van de Zuid Jordaan heeft ook deze keer weer speciale aandacht voor de bejaarden uit de omgeving. Zondag 11 september worden ze onthaald op een koffietafel daarna maken ze met zijn allen een tochtje in een rondvaartboot. Zonder muziek en dans geen Jor-daantestival. Zowel in de Nood- als in de Zuid Jordaan komen beide vol­op aan bod.

Uit het heel land komen drumbands (finale 18 september), er wordt een nieuw Nederlands lied ge­kozen, in een aantal bekende café's in de Noord Jordaan wordt vrijwel elke avond live muziek gebracht, het Jordaan Cabaret treedt op. de roem­ruchte groep De Gebroeders Flint zijn nog een keer op de Noordermarkt te zien. Een heel spectaculai­re gebeurtenis is de viering van vijftig jarig huwelijk, dat 11 september om 4 uur op de hoek van de Egelan tiers- en de Prinsengracht begint. Het festival in de Noord Jordaan eindigt met een groots vuurwerk op de Brouwersgracht- In de Zuid Jordaan sluit het festival met vocaal vuurwerk.

Van 7 tot 12 uur zijn er optredens van het showorkerst Day-light, Peter Beense, Henk van Mokum, de Mokummers, Arie Ribbens, Albert West, Corry Konings, zang-goep Gimmick en Soraya. De winnaar van de tijdens het festival gehouden soundmix-playbackshow krijgen die avond de kans om voor het eerst voor een heel groot publiek op te Treden. Wie zich op de hoogte wil stellen van exacte data, tijden en wie nog mee wil doen aan verschillende evenementen kan een volledig programma afhalen. De winnaar van de tijdens het festival gehouden soundmix-playbackshow krijgen die avond de kans om voor het eerst voor een heel groot publiek op te Treden.

Wie zich op de hoogte wil stellen van exacte data, tijden en wie nog mee wil doen aan verschillende evenementen kan een volledig program­ma afhalen. Voor de Zuid Jordaan liggen die bij koffiehuis De Edison, eetcafé de Pionier, Sunfit, snackbar Stoot je hoofd niet, tapijthal De Edison, banketbakker Arnold Cornelissen en Drogisterij Jasperse, die allemaal gevestigd zijn aan de Elandsgracht. Voor de Noord Jordaan kan men vanaf 1 september voor programma's terecht bij sigarenwinkels, postkantoren, Albert Heijn, bij de Spaarbank en de deelnemende hore­cabedrijven van de Noord Jordaan.

 Terug naar boven

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM, vrijdag

Jordaanfestival in problemen Kosten rijzen de pan uit.

Toenemende kosten die de gemeente Amsterdam doorberekent, brengen het jaarlijkse Jordaanfestival in steeds grotere problemen.

Organisator Jan de Bie krijgt elk jaar hogere rekeningen, terwijl de bijdragen van sponsors onder druk staan. "Soms steken we meer geld in de gemeente dan in het feest zelf", aldus de grote kracht achter het evenement.

Dit jaar belooft het Jordaanfestival weer een groot spektakel te worden, maar voortzetting ervan wordt elk jaar lastiger. "Vijftien jaar geleden droegen we 200 gulden aan de gemeente af, nu stapelen de rekeningen zich op", klaagt De Bie.

"Voor een feest van deze omvang moeten we altijd hoge kosten maken.
De bedragen die de gemeente rekent, overtreffen die voor andere posten ruim. We betalen voor de vergunning, voor de ruimte om toiletten te plaatsen, voor het gebruik van de openbare ruimte en voor de parkeerruimte die we een week lang bezet houden.
De Bie vindt het vanwege die lasten steeds moeilijker om het gratis toegankelijke muziekfestijn rond te krijgen. "De verzekeringen worden erg duur terwijl van ons wordt geëist dat we het feestterrein dag en nacht bewaken.
Ik heb soms slapeloze nachten. Als het mis gaat, draait de organisatie daar voor op. 

Terug naar boven

Uit de Telegraaf september 1998

Jordaanfestival op het nippertje gered

door Gijsbert Termaat
AMSTERDAM, dinsdag

Wethouder Guusje ter Horst heeft met een financiële bijdrage van ettelijke duizenden guldens het Jordaanfestival gered. Het driedaagse evenement kan nu komende vrijdagavond toch doorgaan.

Het afgelopen weekeinde  wees alles er nog op dat één van de bekendste festivals in ons land zou moeten worden afgeblazen, omdat de organisatie vele duizenden guldens aan vergunningen moest ophoesten en de exploitatie niet rond kon krijgen. "Ik had de handdoek al in de ring gegooid,"zegt Jan de Bie, de grote animator van het volksfestijn. 

"Ieder jaar weer moet je bedelen om geld van sponsors binnen te krijgen om dit festijn aan de Amsterdamse bevolking aan te bieden, en dan is het vreselijk frustrerend om van ambtenaren telkens rekeningen te krijgen voor weet ik wat voor een vergunning. " De Bie en tientallen vrijwilligers organiseren het festival dit jaar voor de 23e keer. "En nog steeds kunnen we het driedaagse spektakel gratis aan het publiek aanbieden. Het Jordaanfestival is pure Amsterdam-promotie." aldus De Bie. Toen wethouder Ter Horst hoorde van de problemen heeft ze zich hard gemaakt voor het festival. "Ze zou proberen te kijken of er nog geld vrij kon worden gemaakt om het spektakel te redden," zegt De Bie, ,,en gisteren kreeg ik te horen dat haar dat gelukt is. Guusje wilde niet dat dit evenement voor de stad verloren zou gaan. " Wel is het De Bie duidelijk dat voor komend jaar een subsidie wordt aangevraagd. 

Terug naar boven

Jordaan nieuws

De groei van de stad was een steeds weerkerend probleem voor het stadsbestuur. Ook in 1585 en 1593 waren er stadsuitbreidingen, werden de stadsmuren geslecht en had men nieuwe bolwerken gebouwd rondom de stad. De Gelderse kade, Kloveniersburgwal en Singel waren stadsgrachten geworden. De toevloed van immigranten bleef echter doorgaan, huisvesting binnen de bestaande stadsgrenzen was opnieuw niet meer mogelijk. In 1613 lagen er daarom eindelijk plannen klaar om in een wijde halve cirkel ten westen en zuidwesten van de stad nieuwe bastions te graven dwars door alle afwateringssloten heen. Wij herkennen dit nog in de loop van onze Singelgracht langs Nassaukade, Stadhouderskade en Mauritskade. De bastions herkennen wij als Marnixstraat en Weteringsschans. Op de bastions stonden tientallen windmolens. En natuurlijk kanonnen om de eventuele belagers van katoen te geven. Binnen deze nieuwe stadswallen ging men vervolgens drie nieuwe grachten graven die evenwijdig liepen aan de al bestaande Singel. De grond binnen deze nieuwe grachten werd in keurige rechthoekige percelen verkocht als bouwgrond. Nogal willekeurig werden de grachten doorsneden door straatjes en een enkele dwarsgracht.

De Jordaan

Tussen genoemde nieuwe bastions en de meest westelijke van de nieuwe grachten, de Prinsengracht, bleef een lange strook grond niet verkaveld en hergraven. Het stadsbestuur heeft zich weliswaar nog beraden of dit gebied, destijds "Het Nieuwe Werk" genoemd op dezelfde wijze moest worden opgedeeld als die tussen de hoofdgrachten. Na rijp beraad besloot men van de te maken investeringen af te zien, daar de belangstelling voor huizenbouw zo ver uit het stadscentrum gering zou zijn. Men volstond met het uitgraven van de vroegere poldersloten tot grachten en verhardde de diverse paden tot straatjes. Dat deze voormalige veensloten en paden in het geheel niet aansloten op de nieuwe straten tussen de voorname hoofdgrachten achtte men kennelijk van geen belang. Tot op de dag van vandaag veroorzaakt deze beslissing echter nog verkeersproblemen. Kijkt u maar naar de ligging van de bruggen tussen Berenstraat en Elandsgracht, Reestraat en Laurierstraat, Leliegracht en Nieuwe Leliestraat, of de scherpe hoek Bloemgracht en Prinsengracht. De voorname heren die bouwpercelen kochten tussen de hoofdgrachten hadden bij het stadsbestuur gedaan gekregen dat tussen de grachten geen bedrijvigheid mocht plaatsvinden die stank, lawaai of brandgevaar kon veroorzaken. Aldus waren leerlooiers, blik- en koperslagers, zeepzieders, kaarsenmakers en vele anderen gedwongen naar andere buurten uit te zien. Dit werd dus voor een deel van hen de hedendaagse Jordaan. Overigens zouden Franstalige immigranten hebben gezegd dat ze in de "Jardins" woonden, het franse woord voor tuinen. Mogelijk bedoelden ze dat de straten en grachten in hun buurt namen hadden van bomen, struiken en bloemen. Dit "jardins" zou door de autochtone Amsterdammers verbasterd zijn tot Jordaan. Maar zekerheid is hierover niet. Vooral het zuiden van de Jordaan werd de buurt waar zich leerlooierijen vestigden. Deze loosden hun afvalwater op de Looiersgracht, de buurt zal ongetwijfeld in een kwade reuk hebben gestaan. Pal om de leerlooierijen heen vestigden zich de handelaren in zeemleer, leer en bont. Daar herinneren de straatnamen als Reestraat, Huidenstraat, Berenstraat, Wolvenstraat Elandsgracht en -straat nog aan. In de eerste eeuwen van zijn bestaan was de Jordaan niet echt een volkswijk. Er woonden met name langs de grachten zeer vermogende lieden. Maar in de 19e eeuw is de buurt verloederd door overbevolking. De hele stad verarmde en ook de Jordaan onderging dit lot. Gezinnen konden zich vaak geen ander onderkomen permitteren dan een vochtige kelder of een zolder. Soms leefden pa, ma en de kinderen met zijn allen één kamer aan een donkere steeg. In zulke omstandigheden is het logisch dat men de straat opzoekt. Daar werd dus de vrije tijd doorgebracht, door de kinderen gespeeld, door de vrouwen sokken gestopt, gebreid, garnalen gepeld, wat niet al. Helaas dreef het ook velen naar de kroeg, wat de ellende voor menig gezin nog verergerde. De stad kende nog geen riolering, er was ook geen vuilnisophaaldienst. In overbevolkte wijken waar iedereen zijn afval in de grachten deponeerde zorgde dit natuurlijk voor tal van epidemieën zoals pest en cholera. Men besloot daarom diverse grachten dan maar te dempen. In de Jordaan waren dat de Elands-, Rozen-, Palm-, Lindengracht en de huidige Westerstraat en Willemstraat.

Ook de criminaliteit tierde welig.

Aan de Elandsgracht woonde zelfs ooit een landelijk beruchte inbreker en dief met zijn bende, Jacob Frederik Muller, alias Sjako. Maar dat was reeds in de 18e eeuw, hij werd in 1718 op de Nieuwmarkt op het schavot ter dood gebracht. Tal van Jordanezen hadden vroeger een piepklein inkomentje met -voor ons- onbegrijpelijke bezigheden. Zo was daar Kiki de kar-ga-door. Hij hield zich in de buurt van de Reesluis op met een lange lijn met haak. Als er iemand met een zware handkar over de sluis wilde pikte Kiki zijn haak aan de kar en hielp de eigenaar het geheel over de brug te trekken tegen een kleine vergoeding. Ook bestonden er porders, die zorgden dat deze of gene op tijd wakker gepord werd. Overal waren water- en vuurhuisjes waar je warm water of een gloeiend kooltje vuur kon kopen. Tal van lieden uit de betere standen hebben geprobeerd de ellende te bestrijden. De ergste krotten werden soms door hen opgekocht, afgebroken en vervolgens vervangen door moderne woningen, zoals de Hof van Parijs aan het einde van de Elandstraat vlak bij de Lijnbaansgracht. Dat deze allerarmste vroegere bewoners de huur van de nieuwe behuizing in de verste verte niet konden bekostigen ontging de weldoeners misschien wel eens. Scholen werden gebouwd om het analfabetisme onder de bevolking te bestrijden, buurthuizen gebouwd om daar ouders en kinderen "te verheffen". Ook ambachtscholen waren van nut, de jeugd kon daar een vak leren en zo het inkomen verbeteren.

De Jordaan in onze tijd.

Na de tweede wereldoorlog lag de Jordaan er heel verpauperd bij. Steeds minder werd er onderhoud gepleegd aan de huizen. Wat op instorten stond werd gesloopt en er kwam amper nieuwbouw voor in de plaats. Eind zestiger jaren was er dan ook een serieus plan van het stadsbestuur de resterende bebouwing ook te slopen en te vervangen door moderne galerijflats, zoals daarvoor reeds gedaan was aan de andere kant van het centrum, op Kattenburg, Wittenburg en Oostenburg. Allerlei actiegroepen kwamen tegen deze plannen in het geweer en uiteindelijk gingen B en W in overstag. Men besloot in 1973 de nog bestaande monumenten te restaureren en de niet monumentale huizen te renoveren. De open plekken, oude bedrijfsruimten en half afgebroken krotten zouden plaats gaan bieden voor moderne sociale woningbouw. Deze maatregelen veroorzaken dat de hedendaagse wandelaar in de Jordaan een zeer gevarieerd beeld van de bebouwing ziet. Weliswaar is dit proces nog steeds gaande, her en der staan zelfs nog wel een paar panden in de stutten zoals weleer, maar alles bij elkaar ziet de Jordaan er tegenwoordig beter uit dan ze in de afgelopen 200 jaar heeft gedaan! Het inwonertal van de Jordaan bedraagt tegenwoordig ca. 18000, een kwart van een eeuw daarvoor. Omdat het toerisme voor de stad tegenwoordig voor miljoenen aan inkomsten zorgt, wil men de aantrekkelijkheid van de stad nog verder verhogen. Eén van de charmes van Amsterdam zijn de grachten. Daarom zijn er nu weer stemmen die roepen dat de ooit gedempte grachten die geen andere functie hebben dan voor parkeerruimte te zorgen, weer open gegraven zouden moeten worden. Of u en ik dat nog ooit beleven?

Atze A.Lootsma WALKIE TALKIE AMSTERDAM 

Terug naar boven

Uit Nieuws van de Dag Augustus 1992

Drie weken lang snuiven aan echte Jordaansfeer

Van onze stadsredactie, AMSTERDAM, 17 Augustus 1992

Wanneer is de Jordaan weer even dat toffe stukkie Mokum? Juist:één keer per jaar. Op het Jordaanfestival. Want op dit feest zetten de échte Jordanezen de bloemetjes buiten. En al wonen velen er dan niet meer, eens per jaar komen ze massaal uit de slaap- en tuinsteden om weer als vanouds feest te vieren in de buurt waar hun stijfselkissie stond.

Wie dat Jordaangevoel aan lijf en leden wil ervaren, moet tussen 3 en 20 september links en rechts van de Rozengracht zijn. „Een reünie, dat is het," zegt Jan de Bie, die al zeventien jaar betrokken is bij öe organisatie van het Jordaanfeest. Je moet de Elandsgracht eens zien bij de Henk van Mokum-show en bij het slotfeest. Eén dansende en zingende menigte. Je hart gaat open en je denkt: ja, zó was het. Dat vertrouwde ge­voel van vroeger komt dan weer even terug."

Drie weken lang is er een mix van cultuur en vermaak in de Jordaan. Het feest wordt don­derdag 3 september ingeluid door het carillon van de Goeie Ouwe Wester. Daarna neemt wethouder Saris het woord, gevolgd door een optreden van het Promenade Orkest, het Zwanenkoor, drumband de Palm en Bram Biesterveld. Van zaterdag 5 tot en met zondag 13 september is in gebouw De Palm een Willy Alberti-exposi-tie te zien. De tentoonstelling is door zijn weduwe samenge­steld en bestaat uit foto's, affi­ches, muziekbanden en gouden platen uit de eigen verzameling.

Wie dit weekend mee wil lo­pen in een wandeltocht door de Jordaan kan zich aanmelden bij het wijkcentrum aan de eerste Laurierdwarsstraat 6 en in afwachting daarvan het koffie-concert in de Westerkerk bij­wonen. Zondag is er een rijtui-gendag op de Noordermarkt, een bigband met dansdemonstraties en in de Westerkerk improviseert het Nederlands Philharmonisch Koperkwartet' op typisch Amsterdamse melo­dieën. Tussen 3 en 13 septem­ber slaan kermisexpoitanten hun tenten weer op op de Palm-gracht.

Cabaret

Op de Elandsgracht, die tien dagen is grotendeels is vrijge­maakt voor het festival, begint het feestgedruis vrijdag de elf­de met een optreden van drum­band Ons Genoegen, het enige echte Jordaancabaret onder lei­ding van Co Kaktus en een playbackshow voor volwassenen.

Andere hoogtepunten zijn de nationale touwtrekwedstrijd zondagmiddag en de Henk van Mokumshow (zondag 13 sep­tember) op de Elandsgracht, de soundmix- en playback show voor kinderen, de traditionele wielerronde op de laatste dag en een grootste finale-avond met onder meer Ben Cramer, Gerard Joling. Dries Roei vink en wederom Henk van Mokum en Mik Harren.

De organisatie vergeet ook de ouderen niet. Op 13 september krijgen ze een rondvaart aange­boden met medewerking van de Hotelschool Elandsgracht, de banketbakkersschool Elandsstraat, de Hema en rede­rij De Amstel.

Terug naar boven

 Nieuws van de dag 13 september 2001

Jordaanfestival begint dag later door aanslag Amerika

AMSTERDAM, vrijdag September 2001  

De opening van het Jordaanfestival in Amsterdam, die vanavond zou plaatsvinden, is in verband met de gebeurtenissen in de VS uitgesteld tot morgenmiddag één uur.

Burgemeester Cohen, die de openingshandeling zou verrichten, zegde gisteren af.

Organisator Jan de Bie besloot daarop alle artiesten die vandaag zouden optreden, naar morgenmiddag te verplaatsen.

 "Gelukkig konden ze allemaal", aldus De Bie. 

Terug naar boven

De echo 11 augustus 2004

Statiegeldbekers bij grote evenementen 

Centrum -  Bij grote evenementen in de binnenstad ( o.a. Jordaanfestival – Homofeest ) worden statiegeldbekers ingezet.  Het dagelijks bestuur van het stadsdeel Amsterdam Centrum heeft 28.000 euro geïnvesteerd  in 50.000 ecobekers met daarop het logo van het stadsdeel.

De organisatoren van de festivals hoeven door de statiegeldbeker zelf geen bekers aan te schaffen.  De horecaondernemers zullen voor de ecobeker 1 euro statiegeld heffen.  Van de opbrengst van de NIET ingeleverde bekers wordt het reinigen, de opslag en de aanschaf van nieuwe bekostigd.  Het stadsdeel overhandigt de bekers bij het begin van het evenement. Na afloop worden de bekers weer opgehaald.  Het aantal ontbrekende bekers wordt door het stadsdeel bij de organisatie in rekening gebracht.  De statiegeldbekers blijven eigendom van het stadsdeel en worden opgeslagen tot de volgende evenement.  Het stadsdeel hoopt met de ecobeker de hoeveelheid afval verminderen en zo de kosten voor de reiniging terug te dringen.  De bekers kunnen veertig tot honderd keer worden hergebruikt.

Terug naar boven

Uit- en stadsmagazine voor amsterdam 15 september 2004

BIJ ONS IN DE JORDAAN

Tekst: Elles Beijers

'Als ik denk aan de Jordaan, zie ik de oude Wester staan. Dan heb ik ooit nooit berouw, dat ik van Mokum hou,' zong Willy Alberti in ik hou van jou mooi Amsterdam. Dit weekend kunnen we weer ongegeneerd mee galmen met het Nederlandse levenslied.

Dat het Jordaanfestival sinds twee jaar eigenlijk niet meer in de Jordaan wordt gehouden, is een onbelangrijk detail. "De Westermarkt hoort officieel met bij de Jordaan, want die begint aan de overkant van de Prinsengracht. We zingen dus eigenlijk naar de Jordaan toe," zegt Jan de Bie, al 29 jaar organisator van bet festival. Tot twee jaar geleden werd het Jordaanfestival gehouden op de Elandsgracht. Het publiek bestond uit maximaal 1500 man; meer kon er gewoon niet bij. Dat was de reden om toch te verhuizen naar de Westermarkt, aan de voet van de veelbezongen Westertoren. Maar een vergunning krijgen voor een concert op bet monumentale plein was nog een heel gedoe. "Eigenlijk kregen alleen homo's toestemming om daar iets te organiseren, omdat ze een monument hebben op die plek. Toen heb ik maar gezegd dat wij ook allemaal homo zijn," grijnst Jan.

Net als vroeger

Het festival begon 29 jaar geleden als een buurtfeestje, maar groeide uit tot een evenement waar vorig jaar in totaal zo'n 17.000 mensen op , afkwamen. Voor Jordanezen die inmiddels zijn verhuisd naar Almere of Lelystad is het een jaarlijkse reünie. "We houden namelijk wel van een feestje," zegt Jan. Maar ook onder import Amsterdammers is het straatfeest een groot succes, want waar zie je het 'echte' Amsterdam nou nog? Het thema is dit jaar dan ook 'we zijn ze niet vergeten, de kanjers van weleer'. Het is een eerbetoon aan de groten zoals Johnny Jordaan, Tante Leen en Manke Nelis, want zij hebben de Jordaan op de kaart gezet. "Concerten werden toen nog niet gegeven; iedereen zong in cafés. Op bet podium hebben we daarom dit jaar een café nagebouwd. Inclusief tap en figuranten!"

Mekka voor zangers

Het festival is een Mekka voor zangers, aldus de organisator. "Ik ben altijd op zoek naar nieuw talent. Het is een begrip; iedereen heeft van bet Jordaanfestival gehoord en wil er graag optreden. Er staan ook veel bekende mensen tussen het publiek. Andre van Duin komt altijd kijken, net als Paul de Leeuw. " De meeste zangers zijn al aardig bekend in Amsterdam en omstreken, zoals Mick Harren en Wolter Kroes, maar ze blijven trouw aan `hun' festival. "Ze zeggen weleens dat ze bij mij bekend zijn geworden," zegt Jan. Maar zijn mooiste herinnering is toch aan een optreden van Andre Hazes: "Duizend man stond onder paraplu's in de stromende regen naar het concert van Andre te luisteren. Opeens loopt hij helemaal naar de rand van het podium, trekt zijn jasje uit en zegt: 'Jullie in de regen, ik in de regen.' Spontaan deed iedereen z'n paraplu naar beneden. Geweldig toch?"

Terug naar boven

De Telegraaf 20 september 2004

BIJ ONS IN DE JORDAAN 

Onder de veelbezongen Amsterdamse Westertoren werd afgelopen weekeinde voor de 29e keer het Jordaanfestival gehouden.
Tienduizenden liefhebbers kwamen naar het warme hart van de hoofdstad om de smartlappen van vroeger mee te zingen. Op de foto brengt Arie Passchier zijn publiek in vervoering.

Terug naar boven

De Echo 5 september 2005

Jordaanfestival op Westermarkt 

JORDAAN - Het jordaanfestival wordt vrijdag 16, zaterdag 17 en zondag 18 september op de Westermarkt ehouden
Het festival komt niet terug naar de Elandsgracht, zoals eerdere berichtgeving in Weekblad De Echo suggereerde.
Het Jordaanfestival moest na veertien jaar verhuizen van nde Elandsgracht naar de Westermarkt.
Het vorige week aangekondigde Elandsgrachtfestival dat dit weekend op de Elandsgracht wordt gehouden, is een ander festival dan het Jordaanfestival.
Een aantal van de bekende artiesten die volgens de organistatie van het Elandsgrachtfestival hun medewerking verlenen, is hiervan niet op de hoogte.
Mick Harren geeft vanaf zijn vakantiebestemming te kennen dat hij van niets weet.
Voor Dries Roelvink geldt hetzelfde. Hij zegt:"er is maar één festival in de Jordaan en dat is het Jordaanfestival."

Terug naar boven

Tv Weekeinde nr 37 - September 2005

Jordaanfestival 30 jaar zuiver sentiment

IN DE GEEST VAN HAZES

Als vrijdag het jordaanfestival z'n dertigste verjaardag viert, is Andre Hazes een jaar dood. Beter kan het Amsterdamse volksfeest niet worden getypeerd: vreugde en verdriet voor eeuwig verenigd in een polka van zuiver sentiment.
Tienduizende mensen trekt het festival jaarlijks. Vroeger op de Elandsgracht, nu op de Westermarkt. Jan de Bie begon ermee en is nog steeds de baas.

Buitengewoon akelig telefoontje op de avond voor weer een Jordaanfestival. Adèle kwam niet zingen. Geen zin, geen tijd of beide. Jan de Bie dacht koortsachtig na en herinnerde zich de disCJockey van café Siem de Posthoorn in de Kinkerstraat. Koddig klein mannetje met een dijk van een stem, dié moest 'm redden. Dus Jan naar Siem. 'Rot op', zei Siem. 'Je trekt m'n klanten weg met dat festival en nou wil je m'n discjockey ook nog.' De kleine plaatjesdraaier met de gouden keel lag op z'n knieën voor hem. 'Alsjeblieft Siem, gun me deze kans.' Siem snoof en brieste: "Sodemieter dan maar op en maak een beetje reclame voor die tent van mij." De naam van de zingende dj? André Hazes. Jan de Bie: "Hij is die dag nooit vergeten.

Riep tegen al die duizenden mensen op het Jordaanfestival: 'Zonder Jan de Bie hadden jullie misschien wel nooit van Hazes gehoord'. Zwaar overdreven natuurlijk, zo'n talent komt altijd bovendrijven, maar 't zegt wel iets over z'n dankbaarheid. 'Ik gun het je', zei hij tegen me. Regelmatig kwam hij even bij me uithuilen. Hij bleef komen, voor nop. Tot vorig jaar. 'Zeg maar tegen Jan dat ik me klote voel', zei hij tegen z'n vriend Wim Bohnenn. Nou, als André zei dat-ie zich klote voelde, dan vóélde hij zich klote. Drie dagen later was-ie dood. Ik denk nog vaak: stél dat-ie was gekomen en in het harnas was gestorven. Dan was 't voorbij geweest op de plek waar het toen allemaal echt is begonnen." Dertig jaar Jordaan Festival is vooral dertig jaar sentimenten. Zuivere, volkse, Jordanese sentimenten. Ze hadden in het noorden van de Jordaan hun eigen feest, met draaimolens en botsauto's, toen ze in zuid tegen mekaar zeiden: 'Laten ook wij iets leuks gaan doen'.

Er kwam een vereniging ( vereniging op en rond de Elandsgracht) en Jan de Bie moest als voorzitter de boel op sleeptouw nemen. Dus belde hij aan bij Willy Alberti, even verderop in de Koningstraat. En bij Johnny Jordaan, in de Rozenstraat. Grote meneren toen al, maar ze kwamen, voor niets. De Bie: "We hadden nooit wat, hiero.

Alle aandacht ging naar noord en dat moest veranderen. We knipten papiertjes in de vorm van gloeilampen. Die verkochten we voor een piek, waarmee we echte feestverlichting konden kopen. Willy en Johnny zongen voor de oudjes, gesteund door een Revox-bandrecordertje en één boxje. Willy heeft net als André een gevoelige snaar bij me geraakt. Zie hem nog altijd als de engel onder de zangers." Als vrijdag vanaf de Westermarkt (De Bie: 'We moesten om veiligheidsredenen weg van de Elandsgracht, te veel mensen op een te kleine ruimte, we staan dit keer dus niet meer in de Jordaan, we zingen de Jordaan toe') de smartlappen door de straten zweven, is Hazes een jaar dood en Alberti twintig. "Ook toen Willy al lang ergens anders woonde, kon hij het niet laten om als hij in de buurt was een rondje Jordaan te doen. Begon hij bij café Rooie Nelis, ging hij even langs de moeders die op de vuilnisbak voor de deur aardappelen zaten te schillen." 't Is allemaal commerciëler geworden, minder leuk, verzucht De Bie.

Hij kreeg in het verleden zelfs ras-Rotterdamse Antia Meijer naar de Jordaan. Brabantse Corrie Konings, Marianne Weber. En niet te vergeten Marco Borsato. Raar verhaal. Borsato had net een nummer-1-hit met Dromen Zijn Bedrog toen zijn manager belde met Jan de Bie. Of Marco kon komen. De Bie: "Ik zat met een bomvol programma en moest dus 'sorry, nee' zeggen. Die man begreep er niks van, maar ik kon het toch echt niet over m'n hart verkrijgen om een klein zangertje uit het programma te schrappen. De dag voor het festival belt een jongen: 'Jan, ik moet in Leeuwarden optreden, kun je me een plekje later op de avond geven'?' Dat ging niet, dus belde ik met de manager van Borsato: 'Er is plotseling toch ruimte voor Marco gekomen'. De man had nog nooit zoiets idioots meegemaakt, zei hij." René Froger kwam ook drie keer, Gerard Joling regelmatig, Gordon (toch de Amsterdamse volksjongen van de markt?) nog nooit. De Bie: "Als ik Gordon vroeg, verwees hij me naar z'n manager en dan weet je het wel.

Maar we hebben gelukkig een nieuwe generatie fijne gozers, met Micky Harren voorop. Jongens die pássen op het Jordaanfestival. Wolter Kroes kan dit keer echt niet en dat vindt hij oprecht erg. Frans Bouwer en Jantje Smit zou ik ook graag een keer hier willen hebben. Aardige jongens, prachtige artiesten, maar geen binding met de Jordaan. Dat kun je hen niet kwalijk nemen." Regen zet de Rozengracht blank en drukt putjes in het tentdoek boven het terras.

Jan de Bie bekijkt het hemelvocht en denkt terug aan een natte festivalavond, met Hazes op het podium. “André stond droog en keek uit op een mensenmassa, gedeeltelijk bedekt door paraplu’s “Jullie in de regen, ik inde regen, zei hij tegen het publiek. Hij deed z’n jasje uit en stapte naar voren. Uit solidariteit klapte alle mensen hun paraplu in. Typisch Jordanese vrouwen, mwt ingezakte suikerspinnen op het hoofd, macara in strepen over de wangen, druipend van het water, maar wel meezingen met André. Man, kippenvel”.

 Terug naar boven

Amsterdams Stadsblad - September 2005

Jan de Bie in de schijnwerpers

JORDAAN - Actrice Carry Tefsen vraagt de aandacht voor Jan de Bie, al dertig jaar lang de organisator van het Jordaanfestival
Het festival dat dit weekeinde losbarstte aan de voet van de Westertoren, vierde dit jaar haar dertigjarig jubileum.
De organisator kreeg vrijdag op de openingsavond het ereteken van verdienste.
Wethouder Hannah Belliot mocht hem de onderscheiding namens de gemeente Amsterdam overhandigen  

Terug naar boven

Het Parool - 19 juli 2004

Jordaanfeest in Almere, verjaagd door yuppen

De tent waarin het Jordaanfestival in Almere werd gehouden, moest zaterdag even worden ontruimd wegens rukwinden.
Honderden mensen stonden in de regen. Maar dat had ook wel weer wat.

Door ROB ROMBOUTS

Annelies de Roo 'scheet in haar broek' toen de circustent aan het Weerwaterstrand in Almere zaterdag aan het begin van de avond ontruimd moest worden. Ik dacht: "Straks staat morgen in de krant dat er vijfhonderd dooien zijn gevallen. Ik was echt bang dat de tent de lucht in zou vliegen. Je voelde de grond bewegen. Iedereen had een slok op. Ik ook. Iedereen liep naar buiten. Totdat werd omgeroepen dat de mensen die VIP zaten konden blijven zitten," aldus De Roo. Ze trekt haar broekspijpen op om door het zompige gras naar de wc-wagen aan de andere kant van een dijkje te glibberen.
Achter de 59-jarige tweeling Lida de Roo en Netty de Boer aan met wie ze samen een tafeltje en champagne deelt. "Hou je vast," zegt de tweeling. Vervelend dat ze net naar de wc moeten tijdens een optreden van Peter Beense, van wie ze fans zijn. "We hebben ons tijdens die bui helemaal geen zorgen gemaakt." Er was bij de ontruiming geen paniek, zeggen Willem en Nel Borst. Het was prima georganiseerd. Iedereen zag ook het nut ervan in om in de regen te staan," zegt Willem. Eigenlijk werd het alleen maar gezelliger, zo met z'n allen in de regen. "Regen of zweet, wat maakt het uit'?" En de kleren waren snel weer droog nadat het feest in de tent kon worden hervat, zegt Nel die 'gewoon voor de ‘Jordaangezelligheid' uit Zaandam naar de tent in Almere is gekomen. Caby Heijm, die in de Jordaan woont, vindt het maar raar dat het Jordaanfestival in een tent in Almere wordt gehouden. Er is maar één plek voor het Jordaanfestival en dat is op de Elandsgracht. En weetje hoe het komt dat Heijm nu in z'n glimmende witte sportshirt met een biertje in zijn hand in een modderig veldje in Almere staat'?

'MAAR GOED, HET IS WEL HARTSTIKKE GEZELLIG'

"Door die teringyuppen die in de Jordaan zijn komen wonen en meteen lopen te kankeren. Laatst was er een feestje, hing er meteen een uit het raam om aan een agent te vragen wanneer die een eind maakte aan het lawaai." Heijm wijst naar de skyline van Almere aan de overkant van het water. "Straks moet ik als Jordanees naar Almere. Ik zal wel moeten. Ik heb nu een tweekamer woninkje met mijn vrouwen twee kinderen.
Ik moet groter wonen, maar kan niets anders krijgen omdat die dure yuppen in de buurt komen wonen." Heijm zat afgelopen weekeinde samen met zijn maat Marco Kreuger - "Schrijf op: ik woon in de Linden straat" - met motorclub De Vlammetjes in de stacaravan op camping Hulkestijn in Nijkerk. Het Jordaanfestival leek hem wel wat. "Ik dacht dat ik allemaal bekenden uit de buurt zou zien. Maar ik zie geen één Jordanees. Dit festival hoort toch gewoon in de Jordaan," zegt Kreuger, vaste klant van café Oor op de Lindengracht. En dan te bedenken dat zijn vrouw Nancy 45 euro betaalde voor een VIP-kaart maar gewoon vooraan staat te dansen. "Moet ik je dragen?" vraagt Kreuger aan een vrouw in een tijgerblouse die de wc zoekt. Klaas Wiltting, voormalig politiewoordvoerder en woonachtig in Almere vindt de locatie niet zo vreemd. "Zeventig procent van de Almeerders komt uit Amsterdam. Het is hartstikke gezellig, iedereen doet mee. Veel mensen hebben toch het idee: Amsterdam, da's mijn stad." Jan Kelder, die in een wit T-shirt

'STRAKS GA IK HIER OOK WONEN. IK ZAL WEL MOETEN'

met de tekst life-guard passeert om bier te halen, trok 26 jaar geleden uit Amsterdam naar Almere. "Dit is een rare plek. Op de Elandsgracht is het Jordaanfestival tenminste gratis. Maar goed, het is wel hartstikke gezellig." Terwijl op het podium Danny Nicolai zingt 'Ik heb de hele nacht van je liggen dromen', neemt Kelders vrouw Thea Jernberg ('Van de tegelhandel') een slok van haar wodkadrankje. Heeft ze een favoriete artiest'? "Ik hou helemaal niet van deze muziek. Ik kom uit het Gooi, woon vijftien jaar in Almere en hou van Amsterdam."

 Terug naar boven

Uit in Amsterdam - September 2005

Dertigste Jordaanfestival barst weer los

Het feest barst komend weekend weer los in de Jordaan. Het dertig jarig jubileum van het Jordaanfestival wordt onder de Westertoren gevierd. De liefhebbers van het levenslied kunnen hun hart op halen. Drie dagen lang is de Jordaan weer Mokum.

De festivalbezoekers worden op vrijdag 16 september om zeven uur welkom geheten door het draaiorgel van Perlee. Thema van de avond is: 'Van Toren di Pisa tot Wester de Jordaan', waarin de sterren van toen het publiek laten genieten van het Jordaanse lied. Speciale gast van deze avond is jeugdtheater 'De Palm'.

Op zaterdag 17 september wordt de aftrap verzorgd door 'Artiesten komen zingen bij het Rembrandt Duo'. Om acht uur begint Mick Harren and Friends in concert, met onder andere een muzikale bijdrage van Danny de Munck, Imca Marina en Gerard Joling. Ook komt de van de SBS6 bekende familie Veerkamp langs.

Zondag 18 september wordt er weer vanaf twee uur gezongen. De muzikale begeleiding is van de Rembrandt Duo. Voor de zang is een overvol programma, met onder andere Dries Roelvinck, Marcel, Leliestreet Sisters, Boeren Knullen, Daisy, Jeroen Klaase en nog vele andere talenten.

In het weekend van 3 september vond er ook een andere Jordaanfestival plaats. In de Westerstraat organiseerden de uitbaters van Café Nol en De Blaffende Vis een kleinschalig festival van het levenslied. Dit als antwoord op het grootschalige en professionele Jordaanfestival op de Westermarkt. Maar de echte liefhebbers gaan naar beide festivals.  

Terug naar boven